Pakistan is ondertussen “oud nieuws”… Iedereen weet dat er ginder ver weg een grote watersnood heerst. De ergste moessonregens in 80 jaar zorgen voor 1600 doden, 17.200.000 mensen zijn getroffen. Ze zijn gevlucht naar hoger gelegen gebied, zitten bij elkaar in tentenkampen, met weinig of geen drinkbaar water, voedsel en andere basisbenodigheden.

Hoe zou dergelijke ramp hier evolueren? Zou je hoog genoeg wonen? Krijg je natte voeten? Of ben je zoals die miljoenen mensen ginder alles kwijt?
Test het op http://www.overleefjijpakistan.be/

Je kan helpen door een storting te doen via 1212, via het Rode Kruis of via sms (Sms ‘1212′ naar 4666, 1euro per sms)

“Overleef jij Pakistan” is een spontaan initiatief van Karavan Gitane, twaalf pas afgestudeerde creatievellingen, die hiervoor samenwerkten met het Rode Kruis.

Er is voor alles een eerste keer… zo ook zaterdag voor mij.
Het was voorbije zaterdag namelijk de 2de Kust Ze Comedy met ondermeer Gerrit De Bremme en Raf Coppens en Peggy praatte alles aan elkaar. Maar onze opener, Sven Hardies, die moest spijtig genoeg afzeggen.

Sommigen onder jullie wisten al dat ik zelf begonnen was met materiaal te schrijven. Gerrit wist dit ook. We hadden al een nieuwe opener gevonden, maar die speelde maar 5 minuutjes. En zo vond Gerrit het een goed idee om mij ook het podium op te sturen! Eerst zag ik dat totaal niet zitten… Je moet weten, ik heb ongelooflijke plankenkoorts, ben eigenlijk niet zo heel sociaal en was helemaal niet voorbereid! Maar nadat ik wat gedachten en kernwoorden op papier had gezet begon het toch te kriebelen….

En daar stond ik dan, achter mijn toog, weg te kwijnen van de zenuwen! Eerst ging Kris t podium op, zodat ik niet voor een compleet onopgewarmde zaal moest beginnen. En dan…. dan hoorde ik plots Peggy iemand aankondigen…

“…. lokale jongen…. debutant… eerste keer…. applaus…. ANTOON!”

No way back, ik liep naar het podium, stond plots in de schijnwerpers en nam de micro vast… De zenuwen verdwenen als sneeuw voor de zon en ik begon er aan.
Spijtig genoeg kreeg ik halverwege mijn set te maken met technische problemen, gekraak in de boxen. Tijdens mijn debuut heb ik dus zowaar 2 keer het podium mogen oplopen.

Het volk heeft paar keer gelachen, ik heb geen boe-geroep gehoord, kortom een superervaring! Volgende keer wil ik wel beter voorbereid zijn

Oja, voor zij die dachten dat ik mijn sexleven hier ging vertellen….. Ik was er laat bij, t was op mijn verjaardag en t was goed.

Donut haar jachtinstinct komt stilaan naar boven. Zo is ze al met een duif aangekomen die door de jagers niet was gevonden, en vandaag had ze opnieuw een spoor te pakken…. Zoals het bij een goeie Retriever past vond ze het dier…

Maar, mijn hartje! Een vrij jong konijntje, bibberend, stuiptrekkend… Eerst dacht ik dat Donut het beestje al gepakt had, maar toen ik de rode droge randen rond de ogen zag, het gehijg hoorde en de stuiptrekkingen zag wist ik genoeg. Het konijntje had myxomatose. Het zag af, het was aan het lijden. Het enige dat ik kon denken was “Ocharme t beestje!!”

Effe dacht ik ook van het uit zijn lijden te verlossen, maar ook al deed mijn hartje zo’n pijn  van het lijden te zien, ik kreeg het echt niet over mijn hart.

Ik ben een softie….

Twitter, het micro-blogplatform, ongetwijfeld door jullie allen gekend, is gegroeid van een soortement website met interactie naar een ding dat niet meer weg te denken is uit mijn leven.
Een van de vele nieuwigheden sinds een tijdje is de mogelijkheid van lijstjes te maken (okay, niet zo heel nieuw, maar toch een grote verandering.) In het begin was het een egostreling van jewelste wanneer ik merkte dat ik op zo’n lijstje van een andere tweep terecht was gekomen. Nu, x tijd later, sta ik op ongeveer 56 lijstjes, waaronder een aantal auto-gegenereerde, maar ook een aantal hand-picked. En die laatste, dat is een leuke soort. Het geeft mij een beeld van welk beeld anderen van mij hebben. Wat valt hun aan mij op, hoe zien ze mij op twitter, aan wat linken ze mij?

Een kort overzichtje:

• @elke_poon vindt mij een waardige tweeter. Eerst stond ik op de lijst van mensen die ze al snel terug van haar volgerslijst ging gooien. Omdat ik niet terug volgde. Pfuh! Maar dan heb ik haar ook ff gevolgd, en het me eigenlijk nog niet echt beklaagd.
• @JayQueue vindt me grappig, ik sta op zijn “They make me wet myself” lijst. Dat feit alleen al geeft me voldoende goesting om in een bepaald project door te bijten.
• Bij @Dirtyjos ben k op  de “moeite” geraakt. Dat wil zeggen dat ik de Grote Unfollow overleefd heb!
• @DeViskar plaatst me zelfs bij de “creme de la creme“. #fuckyeahvolleroom
• @Fannymaen vindt mijn bril leuk. Daar zit ik tevens in leuk, brillend gezelschap van ondermeer @saravdv, @eva_mouton en @markvangrieken. Fanny ging ook nog een lijstje “mannen met teddyberen” maken, maar ik vrees dat ik daar alleen ga staan….
• @Flavie ziet mij als hondenmens #waf
• @Karelbrits weet dat ik bezig ben met tuinen en dat ik veel in ‘t Smiske kom.

Het is stuk voor stuk een eer om er op te staan.

Het leuke aan twitter is ook dat de negativiteit achter wege gelaten wordt. Je gaat geen lijstje maken van mensen die stinken, onnozel zijn of irritant doen. Die volg je gewoon niet. Enkel de goeie dingen in je twitterstream!

Soms krijg ik al eens te horen hoe moeilijk soep is om te maken. Vroeger dacht ik dat trouwens zelf… ons  mama stond uren (zo leek het toch) in de keuken te zwoegen om al die groentes fijn te krijgen, en gaar te krijgen, en dan brandde dat soms al eens aan (als tante L aan de telefoon hing bvb).

Zelf ben ik trouwens niet echt in staat om een traditionele tomatensoep-met-balletjes te maken….

Soep is niet moeilijk, je moet gewoon weten welke smaken te combineren zijn. Zo passen ajuin, spek en parmezaan super bij elkaar, asperge en hesp, courgette, kip en champignons.

Het is met die laatste combinatie dat ik de afgelopen weken heb geëxperimenteerd. Hieronder 3supersimpele receptjes, allemaal gebaseerd op courgettes.

(more…)

en laat mijn planten achter. De zomermaanden zijn er, ongeveer iedereen is wel van plan om een of meerdere weken erop uit te trekken, naar onze kust, of die van een ander. Maar er zijn enkele dingen die we niet kunnen meenemen. Onze huisdieren (katten, vogels etc) maar natuurlijk ook onze kamerplanten.

Hoe kunnen we onze kamerplanten (en eventueel kruiden of kleine balkonplanten)  in leven houden als we niet thuis zijn? Er zijn enkele kleine truukjes die ons daarbij helpen.

De truuk met de badkuip en de draad

Vul je badkuip grotendeels met water, en leg er planken over waarop je je potten en bakken kan schikken. Laat een dikke katoendraad gedurende een uur of langer weken in het water. Stop deze draad langs onder, doorheen een afwateringsgaatje, in de potgrond. Het andere uiteinde van de draad leg je in het water. De draad gaat het water opzuigen en zo voor een connectie zorgen tussen de plant en het water. Wel opletten dat er geen rechtstreeks contact is tussen pot en water.

De truuk met de turf

Heb je maar enkele potten die de vakantie moeten overleven, dan kan je beter opteren voor de truuk met de turf. Zoek een bak waar je potten in kunnen zonder dat je de planten beschadigt, en leg hierin een dikke laag kletsnatte turf. Ze je potten op deze turf, en vul de rest van de ruimte ook op met de kletsnatte turf. Wel opletten dat de turf niet hoger komt dat de potten. De turf gaat de potten koel houden, en langs onder voorzien van voldoende water. Terrasplanten zoals kruiden of kleine potplanten kan je zo ook doorheen je vakantie helpen.

De truuk met de plantschop

Een hele reeks planten, zoals Spathifyllum, Asparagus, Hortensia of Chlorophytum (en andere…) kan je tijdens je vakantie uitplanten in volle grond. Doe dit echter niet de dag voor dat je vertrekt, maar groepeer de planten kort bij elkaar, en graaf ze minstens een week voor je vertrek in. Geef voldoende water, zodat de grond rijk is aan water, om af te geven doorheen de dagen en weken die volgen. De planten gaan misschien niet alle dagen water krijgen, maar langs de andere kant genieten ze mee van dauw en regenbuien. Na je vakantie kan je ze terug inpotten.

Opgelet, deze trukjes werken goed, maar zijn beperkt in tijd. De truuk met de plantschop kan je planten langer laten overleven, maar de andere zijn goed voor 2-3 weken.

Confituur. Nature’s goodness, in a jar. Verse vruchten, laten inkoken, ondertussen potten steriliseren en…. amaai, wie begint nu nog aan confituur te maken?

In deze periode denk ik vaak terug aan toen ik klein was. Wasmanden vol aardbeien (het kunnen ook gewoon grote kommen geweest zijn, ik was toen een klein manneke he ) werden door ons meter vakkundig gekuist, gewassen en tot heerlijke confituur verwerkt. Later op het jaar gingen ook rabarber, pruimen en andere vruchten via de kookpot de bokaal in. Ons mama heeft het ook meerdere jaren geprobeerd, maar de ene keer te vloeibaar, de andere keer te vast, beschimmeld etc. Zelf heb ik me er nooit aan gewaagd. Enerzijds omdat ik de toegang tot vruchten niet had, anderzijds omdat ik ook de kennis niet had. Meter is ondertussen te oud geworden om nog zoveel werk te steken in iets als confituur, dus het verhaal liep een beetje ten einde.

Maar, dat is buiten Tiense Suiker en de Talking Heads gerekend. Enkele weken geleden kreeg ik een telefoontje van Talking Joke, met een babbelke over confituur, en vooral, met de vraag of ik zin had om een nieuw Tiense Suiker-poeier te testen. Het was nog een beetje vroeg op het jaar, maar ik zag het zeker zitten. Enkele dagen later stond er een dame voor mij deur, met een zak, met potjes en 3 zakjes poeder in.

Het ongelooflijke werk dat confituur maken was, is weggevallen, en maakt plaats voor fruit kuisen, mixen en de koelkast inschuiven. Iedereen kan confituur maken met de Quick&Fruity zakjes!

Ikzelf heb ondertussen een potje aardbeien aangevuld met andere rode vruchten gemaakt, een potje appel-rabarber, en ik ga Dominiek zijn recept voor banaan-chocolade-confituur eens testen. En daarna koop ik mij zakjes bij, en ga ik aan de slag met kersen, en pruimen!

Om je een idee te geven hoe simpel het wordt met zo’n Quick&Fruity zakje, hieronder mijn recept voor Aardbeien en andere rode vruchten:

Ingrediënten:

• 200gr aardbeien
• 25gr frambozen
• 25gr trosbesjes
• 1 zakje Quick&Fruity

Kuis de vruchten en was ze.

Snij in stukjes en mix, samen met het zakje Quick&Fruity, gedurende 45seconden.

Giet het mengsel in een potje. Zet in de koelkast om op te stijven.

Et vwala. Zoooo simpel is het! En zo ben je zeker van verse confituur.

De Outdoor Chef staat hier nog steeds te blinken. Alleen het bakrooster heeft wat van zijn glans verloren, maar dat is begrijpelijk als je weet hoeveel kilo’s vlees er al zijn over gegaan. En niet alleen vlees trouwens…. ook chocolade voor chocolade-fondue, en gegratineerde groentjes.

Een van de testjes was de Cote a l’os. Een van mijn schoonbroers is nogal sceptisch tegen over BBQen op gas, dus ik wist dat ik het dikke stuk vlees met been perfect moest grillen om hem te overtuigen. Tijdens enkele verblijven in Italië heb ik de kans gehad om samen met echte Italianen aan tafel te zitten, en daar heb ik het zaligste stukje gegrild rund ooit gegeten. Het vlees werd ongekruid gegrild, en aan tafel op smaak gebracht. Hieronder krijg je de volledige beschrijving.

Deze bereiding kan met elk stuk rundsvlees, maar ik raad toch aan om uit te kijken naar een mooie Cote a l’os (Ribstuk op z’n Vlaams gezegd ) of een Entrecote (Tussenribstuk).
“De echte” côte à l’os” wordt gesneden uit de zesrib. Aan elke steak zit één rib vast. Dit levert een stuk vlees op dat al gauw een kilo weegt.” (quote van Keukenweetjes)
Aan een Entrecote zit geen been. Een Entrecote is meestal ook nogal gemarmerd (doorweven met vet.)

Voordat de Cote a l’os de BBQ opgaat moet deze zeer heet gestookt worden. Op een Outdoor Chef (of een andere BBQ met deksel) wil dit zeggen dat je de BBQ op zijn hoogste stand met het deksel dicht laat branden. Op de thermometer zal je de temperatuur snel zien stijgen.
Wanneer het stuk vlees de BBQ opgaat, is deze vrij van kruiden, olie etc. Puur vlees…. Door de hete grill ga je mooie lijnen in het vlees branden. Afhankelijk van de dikte van het vlees moet de grilltijd verlengd of verkort worden. Een mooi effect is het quadrilleren van vlees. Na een kwart van de baktijd draai je het vlees een kwartslag op de grill. Halverwege draai je de Cote om, en nog eens een kwartje baktijd later geef je hem opnieuw een slag van 90°. Zo krijg je vierkantjes in het vlees gegrild.

Een Cote a l’os eet ik graag saignant. (en eigenlijk geldt dit voor alle rundsvlees…) Misschien heb jij hem liever blue, of a point, ieder zijn smaak. Maar hoe lang moet het vlees op de grill liggen? Je kan hier niet echt een tijd op kleven. Een trukje om de cuisson (fancy woordje blijkbaar tegenwoordig) te controleren is het volgende: Zet je duim en wijsvinger tegen elkaar en zet een beetje kracht, zodat de muis van je hand opspant. Duw nu met de wijsvinger van je andere hand op de opgespannen handmuis. De druk/spanning die je voelt, komt overeen met blue. Gebruik je je middelvinger, dan voel je hoe het vlees moet aanvoelen als het saignant is. Je ringvinger komt overeen met a point, en de druk bij je pink komt overeen met een lekker stuk vlees dat verknalt is….

Veel tekst, veel info, maar ondertussen heb je een stuk ongekruid, gegrild vlees. Wat ik heb mogen meemaken aan die tafel in Italië kwam eerst vreemd over, maar werd al snel goedgemaakt door die heerlijke smaak.
Als je vlees van de grill komt, wikkel je het in enkele lagen alu-folie, en laat je het effe rusten, zodat de vezels zich openzetten. Ondertussen neem je grof zeezout, een pepermolen, olijfolie.
Nadat het vlees terug uit de folie komt, snij je het in dunne reepjes, en bestrooi je het met het grof zeezout en grof gemalen peper. De olijfolie sprenkel je over de Cote a l’os, waardoor het zout en peper tussen de reepjes vlees meegenomen wordt. Zalig!

Wil je iets meer BBQ-kruiding, dan mag je altijd toch het vlees bestrooien met provencaalse kruiden terwijl het op de grill ligt.

Vorige week woensdag ging The A-Team in première. Ik was een van de gelukkigen die in Leuven een plaatsje had in de zaal. Nuja, eigenlijk had iedere persoon in de zaal gerust meerdere plaatsen kunnen pakken, er was ruimte…

Na de voorfilmpjes, toen het donker werd, zat ik op het puntje van mijn stoel, klaar om recht te springen bij de “Ta ta ta taaaa…..“. En daar was de eerste teleurstelling…. In de hele film komt het bekende A-Team muziekje niet voor…. Verder is de film heel kort samen te vatten. Good guys nemen Bad guys te grazen. Dat is het…. Inderdaad, een standaard actie-film. Alhoewel.. Verschillende zaken die in The A-Team Movie voorkomen zouden een andere film breken. Maar omdat het The A-Team is, neem je het er bij.

Het beste stuk is trouwens te zien op het hele einde van de aftiteling. Daarin zijn er cameo’s van de oude Face en Murdock.

Kort samengevat is The A-Team Movie een opeenvolging van rare vechtscenes, extreme explosies, vliegen met een tank en andere zaken die een normaal persoon nooit zouden overleven, maar Hannibal, BA, Murdock en Face wel….

Ik geef niet gemakkelijk punten aan een film, maar dit is voor mij een 4/10. Had het een “naamloos” team geweest, zelfs nog minder..

Carolien zat trouwens ook in de zaal, lees hier wat zij er van vond!

Ik ben al een hele tijd een Mobile Viking. Tussen 2 jobs door nam ik meestal een prepaid kaartje van Proximus, gewoon om bereikbaar te zijn. Toen ik ontdekte dat mijn ouwe getrouwe Nokia 6300 ook internet-mogelijkheden had, ging ik op zoek naar een betaalbare oplossing om ook mobiel te kunnen internetten. Spijtig genoeg vond ik niks echt betaalbaar. €20 voor 500Mb bij Proximus, €15 voor 500Mb bij Mobistar, en dan moet je nog telefoon- en sms-kosten rekenen. Nope, internet op de gsm was niet goedkoop.

Tot de Mobile Vikings kwamen. Voor een prepaid-kaartje van €15 kreeg ik plots 1Gb en 1000 gratis smsjes per maand… Bellen kon aan 24cent per minuut. Dat is natuurlijk duurder dan bij een abonnement, maar ik bel eigenlijk zelden, dus dat liet ik toen en laat ik nu niet aan mijn hart komen.

Ook toen ik overschakelde naar mijn HTC Hero ging het Mobile Vikings kaartje mee. Ondertussen is ook Astrid een Viking, en vele, zeer vele van onze online vrienden. Dit weekend stelden we zelfs vast dat een offline, niet-geeky koppel Mobile Vikings waren!

Maar de Mobile Vikings zouden de Mobile Vikings niet zijn moesten ze niet de allerbeste willen zijn. En zo kreeg ik deze namiddag een mailtje, met goed nieuws. “Goedkoper bellen, en automatisch herladen” was de titel. Inderdaad, de Mobile Vikings worden goedkoper! Er hangt natuurlijk iets aan vast… Zo moet je herladen voor €40,- wil je goedkoper bellen. Maar je belt dan wel aan €0,14,- ipv €0,24,- per minuut. Het gratis internet en de gratis smsjes blijven dezelfde, maar reken daarbij dat je een super klantendienst hebt (via telefoon, maar ook via mail en twitter…), je altijd de snelst mogelijke verbinding hebt (3G waar 3G mogelijk is bvb) en dan kom je al snel tot de slotsom dat de Mobile Vikings de beste zijn.

En ik sta niet alleen bij die mening: Twitter search #mobilevikings