Prachtig stukje tekst, Mijn Vlaanderland van Willem Vermandere. IK hou wel van die oude taalgang van hem, de kronkels, de omschrijvingen. Ook al is Willem een West-Vlaming, ik voel dat wat hij omschrijft in pakweg Mijn  Vlaanderland of Blanche en z’n peird ook pas in mijn Vlaams-Brabant.
Ik ben opgegroeid in het Wemmelse, faciliteitengemeente naast Brussel, met aan de voordeur zicht op het Atomium en de Heyzel, en aan de achterdeur zicht over glooiende akkers, met de kerktorens van Relegem, Kobbegem en Hamme.

NU Woon ik in Asse, op de grens tussen de Wemmelse akkers en het Pajottenland. Mijn uitzicht is minder mooi (een watertoren, flatgebouwen in opbouw en zo meer), maar het gevoel blijft. Ik ben verliefd op “mijn” streek.

Zo zijn er enkele plekjes waar ik graag eens vertoef. De bloemisterij van mijn grootouders bijvoorbeeld, tussen de oude serre’s, de planten en bloemen, en de uitzichten op Relegem, Asse, Kobbegem.

Een ander prachtig stukje Vlaams-Brabant is Pervivo op de Kersterheide. Een park waarin bomen worden aangeplant voor kindjes die aan een handicap overleden zijn. Beetje luguber verhaal, maareen prachtig park op een heuveltop, met uitzicht over zowat gans het Pajottenland.

De andere kant van Asse heb je Meise en Brussegem liggen. Op de heuvelkam tussen beiden loopt een oude romeinse heirbaan. Die weg heet trouwens nog altijd de Heirbaan. Vanop deze heuvelkam, vooral het stukje tussen de 7sprong (een knooppunt van 7 wegen, wandelwegen en vergeten loswegen) en de radiotorens in Brussegem, heb je een zicht over gans Brussel, zie je de Abdij van Grimbergen, en langs de andere kant zie je op een klare dag zowel de Sint-Romboutstoren in Mechelen als de Haven van Antwerpen.

Vlaams-Brabant heeft ook verschillende provinciedomeinen. Een echte aanrader daarin is Het Vinne in Zoutleeuw.  Het Vinne was vroeger een meer(tje), dat in de 18de eeuw is drooggelegd, en volgeplant met populieren voor de stekskesfabriek van Union Match. Een aantal jaar geleden is het via omwegen terug onder beheer van de Provincie Vlaams Brabant gekomen, en door (dankzij) mijn vroegere job ben ik in Het Vinne terecht gekomen. De populieren zijn weg, en de pompen zijn stilgelegd. Het Vinne is terug een meer, 80 hectare groot ongeveer, en een prachtig stukje natuur.

Eigenlijk zijn er nog zoveel prachtige stukjes in Vlaams Brabant, gaande van ongerepte natuur, kleine authentieke dorpskommen tot architectuur met een brok geschiedenis. Ga zelf eens op ontdekkingstocht!

Soms krijg ik via twitter of mail eens een vraagje door in verband met planten in nood. Hoe kan ik deze of gene plant laten overleven/bloeien/overwinteren, dergelijke zaken dus.

Vandaag was er opnieuw een vraagje. Via @Leenta kreeg ik volgende tweet doorgestuurd:

@MarcelRenes Iemand met groene vingers die hier nog wat van kan maken?
http://moby.to/98wxv6

De bijhorende foto toont een Dracaena marginata, een plant met dunne takken/stammetjes, die hier in onze streken als kamerplant verkocht wordt.
Een Dracaena is eigenlijk een zeer gemakkelijke plant. Vergeet je eens van hem water te geven, dan kan dat allemaal geen kwaad. Geen voeding bijgegeven, ach, die overleeft dat wel.
De grote vijand van een Dracaena is eigenlijk water. Een teveel aan water zorgt voor wortelrot. En zonder wortels is een plant niet veel waard he

De eisen van een Dracaena zijn als volgt:

• voldoende licht, maar geen rechtstreeks zonlicht in de zomermaanden.
• geen tocht (krijgt je plant bruine bladpunten, dan heeft hij last van tocht)
• voldoende water. Natuurlijk is dat heel cryptisch omschreven he, voldoende water. Specifiek voor een Dracaena zou ik volgende vuistregels aanhouden: zet de pot (gewone pot, niet de sierpot) in een wasbak met een laagje water, en laat gedurende 15 minuutjes de aarde het water opzuigen. Herhaal dit 1 maal per week. Geef je langs boven water, zorg dan dat de aarde bovenaan vochtig is, maar als er drainwater is, giet dit dan weg. Als de aarde bovenaan droog wordt, laat deze dan 3-4 dagen droog, en geef dan pas opnieuw water.
• bijmesten mag 1 a 2 keer per maand gebeuren. Als de plant geregeld verpot wordt (elk voorjaar bijvoorbeeld), dan is dat pas tegen halverwege de zomer nodig.

Specifiek naar de plant op de foto toe:

Ik denk dat die last heeft van teveel aan water, en daaruit volgend wortelrot. De groeipunten bovenaan zijn nog groen, en is nog fris blad, maar de rest van de plant ziet er niet meer uit.
Verwijder het verdroogde blad. Dit doe je door met je vingers doorheen de bladeren te “kammen”. Op die manier valt al het losse blad weg. Bij een Dracaena moet je dit trouwens geregeld doen.
Haal de plant uit  die pot, en verwen hem effe met nieuwe potgrond, en liefst een nieuwe grotere pot. Haal misschien ook de stenen weg die nu in de pot liggen. Voor deze plant specifiek zou ik een neutrale potgrond gebruiken, dus zonder (extra) meststoffen in. De kick van de verse potgrond zal al voldoende zijn.
Laat de plant daarna enkele dagen wennen aan de verse potgrond, en begin dan beetje bij beetje water te geven. Zeker de eerste keren de grond niet doorweken (plaats hem liever in een wasbak of kom met een laagje water, zodat de grond zichzelf kan verzadigen.)
Vanaf  eind mei mag je een klein beetje extra voeding geven.

Zo @MarcelRenes, ik hoop dat de tips helpen om je plant er door te trekken, en ik verwacht over 6 maand een nieuwe moby-picture, met een stralende plant!

In Detroit is het plan opgevat om de stad te doen heropleven, nadat de auto-industrie instortte. Detroit was Motorcity, met de hoogste productie van auto’s wereldwijd. Door de teloorgang van de autoindustrie kampt de stad met massa’s leegstand, een ongelooflijk hoge werkloosheidsgraad (The Detroit-Livonia-Dearborn area had an unemployment rate of 17.7% in October, the highest in a region of 1 million residents or more, according to the U.S. Bureau of Labor Statistics.) en de daaraan gekoppelde armoede.

Dankzij een aantal priveprojecten kunnen de lokale inwoners reeds genieten van verse groenten en fruit, maar nu hebben investeerders het idee opgevat om in de lege industriegebouwen, op de gigantische parkings rondom en op de vrije gronden fruit, groenten en energiegewassen te kweken.

Ik draag dergelijke projecten een zeer warm hart toe. En tegelijk denk ik… “zijn dergelijke projecten hier mogelijk?”
Is het mogelijk om in Brussel centrum groenten en fruit te kweken. Tijdens de oorlog had je de boerkozen die ondermeer het Warandepark omtoverden tot een gigantische groententuin. En de volkstuintjes van de “massardeboerkes” zorgden ook voor een (kleine) aanvoer van verse groenten.
Een park omvormen tot groententuin is geen oplossing, maar zijn er plekken in Brussel waar zo iets wel  kan?

De parkeerterreinen van de vroegere Renaultfabriek? Toegegeven, dat is geen Brussels grondgebied, maar daar kan de concrete keuze gemaakt worden tussen verder uitbouwen voor industrie, of een gecontroleerde omgeving creëren om fruit en groenten te kweken, en misschien zelfs vis (Tilapia bijvoorbeeld).
De ruimte rond nieuwe moderne industriegebouwen? In de omgeving van Evere zijn een heleboel nieuwe gebouwen opgetrokken voor moderne industrie (helpdesken, Microsoft, Sun etc etc). Rondom deze gebouwen zijn tuinen aangelegd, tuinen die natuurlijk moeten onderhouden worden, en op zich ook een soort van afval voortbrengen. Zou het een zinnige investering zijn van dergelijke bedrijven of de beheerders van de bedrijventerreinen om een of meerdere mensen in dienst te nemen die in deze tuinen ook instaan voor het kweken van groenten en fruit? Zo krijgen de werknemers gegarandeerd verse groenten op hun bord, en kan het afval dat voortgebracht wordt door deze tuinen gerecupereerd worden (compostering, takkenwallen etc)
Braakliggende gronden? In Brussel centrum wordt het nodige gedaan om geen grond onbenut te laten. Alles is volgebouwd, en wat te oud is, gaat tegen te vlakte om een nieuw gebouw op te trekken. Maar verder weg van het centrum, in Molenbeek, Anderlecht, Vorst, Laken en al de andere omliggende gemeenten, kom je geregeld braakgronden tegen. In welke maten kunnen dergelijke gronden gebruikt worden voor verbruiksgewassen te telen? Kan een ‘lease’ van enkele jaren, in afwachting van een nieuw gebouw? Kan een permanente omschakeling?

Ik vind dit een uitermate leuke denkoefening, en ben er van overtuigd dat we dergelijke ideeën niet mogen over het hoofd zien bij de verdere ontwikkeling van onze steden.

Inspiratie voor deze blogpost was volgend artikel in de LA-Times: Investors see farms as way to grow Detroit

Een tijdje geleden zat er een ideetje in mijn hoofd, en dat heb ik toen ook uitgeschreven op een blogpage (het is eens iets anders dan een blogpost…)

Kan ik genoeg kledij krijgen om geheel 2010 rond te lopen in andermans kleren? Is dat geen vreemde vraag?
Het idee is gegroeid door ondermeer de massa gesponsorde shirts die ik het voorbije jaar bemachtigd heb.. (Eat&TweetBBQ, Nucleus/Cloudia, Barcamp,  Sony Vaio etc)

Mijn initieel plan om gekleed te kunnen zijn in alle omstandigheden is misschien wat hoog gegrepen, maar ik wil zeker starten. Als alles goed gaat kan ik de 2de helft van 2010 misschien nog helemaal vullen…..

In alle geval, meer info kan je vinden op Kledij voor 2010
Er is ook een facebookpage voor Kledij voor 2010

Gisteren was het Barcamp Gent III in euhm tja… Gent dus. Het IBBT had zijn kantoren ter beschikking gesteld voor deze unconference.

Voor mij was het de eerste echte Barcamp. Ik was al naar Zoocamp geweest, dus ik kende het concept wel. Daarom wist ik dat ik op tijd moest vertrekken, zodat ik een goed slot kon hebben voor mijn presentatie (Groenten en fruit kweken op het terras ofte Container Gardening.)

Het leuke aan Barcamp tegenwoordig is dat het niet enkel techstuff meer is. Ook mensen als ik, die niet zo IT-technisch aangelegd zijn, niet kunnen programmeren  of niet bezig zijn met de laatste internetrelated-stuff, kunnen hun hartje ophalen aan presentaties als “Pizza, eat your heart out Dr Oetker (Igloosarecool)”, “World Peace met Fortune&Fame“, “Everybody can copy the Mona Lisa (Karen18)” en “Geld verdienen met je hobby’s” door Karl van AGConsult.

Tussen de presentaties door nog leuke gesprekken gehad, beetje plantendokter gespeeld (die Clematis komt er wel door ), lekkere thee gedronken, ongelooflijk lekkere champignonsoep met kruidenkaas gedronken (dankuwel Soeperstar!) en nieuwe contacten gemaakt.

De dag hebben we afgesloten met een buffetje in de Pizzahut, en daarna drinks in de White Cat.

Het was een drukke dag, maar een aangename. Enkele zeer inspirerende uiteenzettingen gehoord (Danku Karl!), eindelijk een deftig recept voor pizza geleerd (Danku @Igloosarecool), het was de moeite waard!

Merci aan de #PKZ-crew, merci aan alle sponsors, merci aan alle aanwezigen!

#BCG3 was sponsored by:

Gorilla Webdesign – onbijt
Nomadesk – lunch
Netlash – drank
Soeperstar – soep
IBBT – locatie
Openminds – t-shirts
Ctrl Dock – afterparty
Devia  – t-shirts

Boskabout schreef een blogpost over de klimaatproblematiek, op zijn gekende manier. Ik kan me in veel punten vinden, maar heb hier en daar toch een bedenking of aanvulling. Bij deze….

1. Steven haalt als eerste punt aan dat we moeten stoppen met het klimaatprobleem te aanschouwen als een probleem. Hier kan ik in volgen. Het is geen probleem, het is een opportuniteit, een mogelijkheid tot versnelde ontwikkeling, diepgaand onderzoek, maar op kleine schaal ook een mogelijkheid tot zelfontwikkeling. Als ieder van ons een stilstaat bij zichzelf, en kijkt wat hij/zij zelf kan doen, dan gaan vele kleintjes al 1 groot maken.
2. Stop met energiecentrales die dagelijks enorme hoeveelheden CO2 uitstoten.
   Volgens Boskabout moeten kerncentrales en zonnepanelen onze noden op korte termijn oplossen. In een korte termijnvisie kan ik mij vinden. De kerncentrales langer openhouden is voor mij ondenkbaar. Liever zie ik een gefundeerd onderzoek naar de mogelijkheden om met hernieuwbare energiebronnen onze noden te lenigen. Het potentieel energie dat er zich rondom ons bevindt is ondenkbaar. Rioolwater kan, mits toevoeging van energierijk materiaal (vetten, slachtafval, energiemais, vermalen gft afval) methaan, biogas opleveren. Gemengd Korte Omloop Hout aangeplant op marginale gronden kan CO2 vastleggen tijdens de groei, kan aangewend worden voor energiewinning, en gaat tegelijk een verrijking vormen voor de streek waar de aanplanting gelegen is.
   
3. Belasting op massa.
   Lol, mja, hij heeft een punt…
   
4. Iedereen terug zijn eigen hof.
   Voor zij die frequent mijn blog lezen, het is duidelijk dat ik helemaal achter dit punt sta. Een eigen groentetuintje, lokaal voedsel, community gardening, urban agriculture, ik ben er helemaal voor. Waarom voedsel eten dat 100en kilometers heeft afgelegd?
   Ook ben ik helemaal voor seizoensgroenten. In de zomer witloof eten? Witloof is een wintergroente! In de winter komkommers? Die opgekweekt zijn in serre’s die warm gestookt moeten worden, waar s nachts het licht moet branden om de plant te doen denken dat het zomer is? Nee bedankt!
5. Minder lokaal-kouwelijke vrouwen.
   en meteen ook
6. Meer lokaal-hete vrouwen.
   Minder, meer, en niet alleen vrouwen. Zet die verwarming een tikkeltje lager, doe een dikkere pull of fleece aan. “Vroeger” toen ik nog op school zat, veranderde ik van een humaniora in Jette (Sint Pieters College om precies te zijn) naar de Tuinbouwschool in Merchtem. Ik was een koukleum…. In Jette was het altijd lekker warm, het hele gebouw werd warm gestookt, en we slorpten energie. In Merchtem werden, winter of zomer, de ramen geregeld opengezet. Het was fris in de lokalen, maar we leerden leven met de seizoenen. Als het in de zomer warm was, dan was het genieten. Was het in de winter koud, tja, doe een extra pull aan, leer schrijven met handschoenen. Nu besef ik dat ik dankzij die paar winters in Merchtem, me eigenlijk veel beter kan beschermen tegen de koude.
   Zet die verwarming een tikkeltje lager, en niet alleen op Dikke-truien-dag... (de volgende is blijkbaar op 12 februari 2010…)
7. Geboortebeperking.
   Hier ga ik niet te diep op in. Ethisch is dit nogal een heet hangijzer. Vele mensen hebben een kinderwens, en vervullen die ook. Puur persoonlijk gezien is dit allemaal leuk, dat kindjes kweken. Maar op grote schaal…. Wat Yab daar zegt: “Elk probleem op deze aardkloot heeft zijn wortels in de overbevolking.”, daar kan ik mij wel in vinden….
8. Back to the basics.
   De wereld is een groot dorp geworden. Ongeveer alles is met een muisklik bereikbaar, en op een kilometer meer of minder kijken we niet. Maar is dat nu echt nodig, die dagelijkse files, die verkeersknopen. Zijn er geen andere mogelijkheden?
   Die files zijn er natuurlijk door verschillende factoren. De werkmens die van het platteland naar ‘t stad moet voor zijn dagtaak, de distributie-sector die van het gecentraliseerde depot naar alle winkels moet, het vervoer van goederen van (lucht)haven naar datzelfde depot.
   Lokaal gekweekt voedsel zou al een beetje een oplossing zijn. Thuiswerken voor jobs waar het kan (ik denk aan vele jobs in de IT, marketing, sales.)
   Zaken die je te voet of met de fiets kan doen, doe die dan ook. Sinds ik hier in het centrum woon doe ik een massa te voet, een fiets heb ik niet. Maar ik schrik soms van mijn buren die met de auto tot het einde van de straat rijden voor snel iets te halen in de GB… Seriously people!
9. Betere isolatie van huizen.
   Voor de plaatsing van zonnepanelen zijn subsidies uitgetrokken, en Steven heeft een punt. Was dergelijk budget niet beter gestoken in het isoleren van huizen? Ik woon in een huurhuisje dat zo goed als niet geïsoleerd is. Enkel glas, holle vloeren, slechte dakisolatie, kieren en spleten. Mijn huisbaas gaat niet investeren in zonnepanelen, maar mits aanmoediging had ik misschien een betere isolatie gekregen, gevolgd door een lagere energiefactuur, en een kleinere ecologische voetafdruk.

En zoals Steven zegt: “Don’t hope. Think. And act.”

De grote impact op het klimaatprobleem gaat niet komen van de wereldleiders. Wij, als kleine man, hebben de kracht in handen om iets concreets te doen. Wij kunnen, door kleine ingrepen, onze ecologische voetafdruk verkleinen. Wij kunnen onze invloed op klimaatswijzigingen verkleinen. Wij kunnen het probleem aanzien als een opportuniteit.

Bedankt Boskabout voor de inspiratie!

Wat een mooie gemeente he, ons Asse. Dicht bij Brussel, maar toch klein en gezellig. In het centrum is alles op wandelafstand gelegen van elkaar. Het charme van ons Marktpleintje, met de verschillende restaurants en cafeetjes, de Steenweg die nu nog een grote knoop is qua verkeer en fileleed, maar bij het afwerken van de Ring rond Asse een rustige ruime straat gaat zijn, met winkelmogelijkheden. Het Gemeenteplein, een grote parking, maar ook de locatie voor de Kerstmarkt, het slotspektakel van de Hopduvelfeesten en natuurlijk de kermissen. Mits een aantal kleine aanpassingen kan het hart van Asse nog meer opleven. Meer groen, minder verkeer en we hebben een charmant, kloppend hart.

Waarom willen jullie, geachte Burgemeester, geachte Schepenen, ons kleine lieve Asse, veranderen in een stedelijk centrum? Hoogbouw (7 bouwlagen), ondergrondse parking, winkelruimtes (DURE winkelruimtes). Hebben we dat nodig? Is er in gans dit verhaal rekening gehouden met wat de modale Assenaar denkt? Wat die graag zou zien in ZIJN Asse? Nu het te laat is, nu we voor voldongen feiten staan, weten we ook pas wat er gaat gebeuren. Asse Centrum moet geld opbrengen. Veel geld. Geld dat verdient wordt door mensen op elkaar te stapelen in wat jullie ‘Groene Ziggurats’ noemen. Met een vergelijking naar de Hangende Tuinen van Babylon. Asse is Babylon niet. Vergeet niet dat Babylon ook de plaats was waar de Toren van Babbel stond… Dat is toen niet goed afgelopen he? Babylon was ook gekend van haar Hoer. Willen jullie echt die link leggen?

Het nieuwe centrum moet een kloppend hart worden. Kloppend met wat? Grote winkelketens? Moeten onze kleine winkeliers onderdoen voor de grote ketens? Misschien kunnen ze aan de slag als rekkenvuller in de nieuwe H&M, Delhaize of andere mastodont.

Er zijn blijkbaar bodemonderzoeken geweest. Diezelfde onderzoeken hebben plaatsgevonden in mijn tuin, naar aanleiding van de bouw van nog maar eens een megalomaan project. Desalniettemin is de Boekfos afgesloten wegens grondverzakkingen. Jullie weten dat “deze” kant van Asse, deze kant van de Steenweg, vergeven is van slechte grond. Kwô grond zoals de oude Assenaren het noemen. Kwelm, die hele rioolbuizen verzwelgt. En toch willen jullie diep de grond in.

Kleine zaken, zoals ‘t Smiske, wat voor Asse niet onbelangrijk is als bijeenkomstplaats, maar met Den Appel ook een internationale uitstraling heeft, worden door jullie project de koord rond de nek gelegd, klaar om bij iedere steen die gelegd wordt, de knoop rond de keel te voelen. Verstikking is ons deel. Het grote project houdt geen rekening met de kleine zaken, die de uiteindelijke rekening gaan betalen.

Asse heeft nood aan een verkeersarm centrum, met veel groen, plaats om te spelen, op een bank te zitten, te genieten van ons Asse. Asse heeft geen nood aan hoogbouw, aan projectontwikkeling, aan nog maar eens zoveel woonunits voor inwijkelingen die geen band hebben met Asse, maar Asse zien als een slaapplaats, waar ze na hun dagtaak in Brussel kunnen rusten, en niet willen lastig gevallen worden door het lawaai van de Hopduvelfeesten, Mett&Co of andere zaken die Asse tot ver buiten onze grenzen bekend maakt.

Is het niet veel aangenamer voor Asse en zijn inwoners om het centrum om te toveren tot een kleine gezellige plaats met laagbouw, met groen, speelruimte…

Denk daar eens over na, heren politiekers..

Getekend,

Een inwoner van Asse, die het zeer goed meent met zijn gemeente.

Een laatste post in het hoofdstuk “Garnaaltjes”.
De lichtzoute smaak van garnaaltjes combineert volgens mij perfect met de zachte smaak van broccoli. Combineer met zalm en patatjes, en je hebt een killerrecept.

Ingredienten: (voor 1 persoon)

• 200gr broccoli
• 100gr gerookte zalm
• een handvol garnaaltjes
• 2 dikke aardappels (of 4 kleine)
• bloem
• melk
• boter
• peper, zout, kruidnoot
• kaas (geraspte emmentaler, gruyère of een gratinkaas)

Schil de aardappels, snij ze in kleine stukjes (een dikke aardappel word versneden in een 6tal stukken)  en kook ze in gezouten water.
Kuis de broccoli en kook ook deze af in gezouten water.

Maak met de boter, bloem, melk, peper, zout en kruidnoot een béchamelsaus.

Spreid de gekookte broccoli open op de bodem van een ovenschoteltje. Verspreid hierover de garnaaltjes en de zalm. Bovenop de zalm leg je de aardappeltjes, welke je een beetje mag prakken. Indien gewenst kan je hierop ook nog peper, zout en kruidnoot doen.
Giet de saus over de aardappels.
Bedek met een laagje kaas, en schuif de ovenschotel de oven in.

Bak af gedurende 25 minuutjes op 150°. Indien gewenst kan je de laatste 10 minuten de grill opzetten, maar blijf dan goed bij de oven, zodat je kaas niet verbrand.

Smakelijk!

Blogpostje in het kader van de promotie van grijze garnalen

Nog nekeer van kokeneten gedaan met garnaaltjes.
Ik ben dol op puree en stoemp, en per toeval combineert dat prachtig met vis.

Eigenlijk is dit een zeer simpel te maken gerecht, maar mits een beetje een feestelijke bordschikking kan je er hoge ogen mee gooien.

Ingrediënten: (voor 2 personen)

• aardappelen, liefst bloemige zoals Bintje
• 2 kabeljauwhaasjes
• 150gr grijze garnalen
• groene kruiden (4 mooie takken peterselie, enkele pijpjes bieslook, een dik handvol kervel)
• 3 lenteuitjes (schalullekes ook wel genoemd)
• sjalot (een dikke)
• peper, zout, kruidnoot
• boter
• melk

De kabeljauw:

Leg de kabeljauwhaasjes in een vuurvaste schotel, met een flinke klont boter, peper en zout. Eventueel kan je een sjalot of ajuin fijnsnipperen en eveneens over de vis strooien. Laat de kabeljauw rustig garen op een 140° gedurende 40min. Het is belangrijk dat je verse vis neemt. Diepvriesvis bevat geen visvocht meer en bakt dus droog. Je hebt visvocht nodig voor het sausje straks.

De puree:

Schil de aardappels, kook ze gaar, giet ze af en laat ze effe opkomen op het vuur (het overtollige vocht verdampt, de aardappels worden droger). Pureer ze met een pureestamper of mixer. Voeg peper, zout, kruidnoot, een klontje boter en een scheut melk toe, volgens smaak.

Schik op de borden een hoopje puree. Ik heb een ronde kleine taartvorm gebruikt, een 10cm in doorsnede. Zo krijg je een mooi rond taartje.

Voor de gekleurde puree versnipper je eerst een deel van de groene kruiden. Meng deze fijngehakte kruiden doorheen de puree, en leg een 2de laag op de taartjes.

Het sausje:

Voor het sausje heb je de rest van de groene kruiden, de lenteuitjes en de sjalot nodig. Snij de sjalot fijn, en laat deze samen met het wit van de lenteuitjes glazig worden in gesmolten boter. Doe dit op een laag vuurtje. Als de sjalot glazig is, voeg de rest van de fijngehakte groene kruiden en het versnipperde groen van de lenteuitjes toe. Voeg ook een beetje water toe. Als de vis klaar is, giet je het visvocht bij het sausje. Terwijl dit mengsel inkookt, voeg je de garnaaltjes toe. Op smaak brengen kan je doen met peper, zout, of een fijngestampt visbouillon blokje. Indien je een visbouillon blokje gebruikt, laat dit effe meekoken, en let op voor klonters.

Schikking:

Maak je pureetaartje, schik er de vis langs 1 zijde rond, en overgiet met de groene saus en garnaaltjes.

Smakelijk!

Blogpostje in het kader van de promotie van grijze garnalen

Er zijn zo van die regeltjes in het leven… Bijvoorbeeld wat je mama klaarmaakt qua eten, is dubbel zo lekker als het klaargemaakt is door je grootmoeder. Zo zijn er talrijke voorbeelden… Ballekes in tomatensaus van ons mama zijn keilekker, maar die dat meter Wemmel klaarmaakt zijn nog vele lekkerder. Hetzelfde voor hutsepot. Ik kan me 1 of 2 keer herinneren dat ons mama hutsepot klaarmaakte. Lekker, maar niet wauw… Maar die van ons meter. Amaai, dat is winters genieten. Hutsepot was iets waar ik eigenlijk niet durfde aan beginnen. Het leek zo ingewikkeld, het vroeg massa’s voorbereiding (Meter weet al een week op voorhand welke dag ze gaat hutsepot maken!), dikwijls was het ontbijt nog niet van de tafel of de varkenspoten, ribbekes en spiering verdwenen al in de pot. Nu weet ik beter.

Hutsepot maken is eigenlijk peanuts… De smaak van mijn hutsepot komt nog niet in de buurt van die van ons Meter, maar ik werk er aan… Hutsepot vraagt goede (liefst verse) ingrediënten en veel tijd.

Wat kan je zoal in je hutsepot gooien? Hutsepot is een typisch wintergerecht. Dus, we gebruiken ook wintergroenten. Groene kool, spruitjes, wortel, raapkes, selder, prei en zo verder. Qua vlees verdient varkensvlees de voorkeur, maar kalf kan bijvoorbeeld ook. Een varkenspoot, ribbekes, spiering of kotelet zijn ideaal voor in de pot. Wil je echt een culinair meesterwerkje, vraag dan eens een varkensstaart aan je beenhouwer. Patatjes moeten er natuurlijk ook bij. Gebruik liefst bloemige aardappels zoals een Bintje.

In een grote pot doe je water, zodat al je vlees onder staat. Voeg per liter water een vleesbouillonblokje toe. Laat dit gedurende een 45minuutjes tot een uurtje zacht koken. Als het vlees zacht is, voeg je de groenten toe. Deze mogen vrij grof gesneden zijn, maar niet te grof. Hou er rekening mee dat hoe fijner ze zijn, hoe sneller ze gaar zijn. Laat de groentjes zacht mee stoven, en voeg indien nodig water toe. 25 minuutjes voor het einde van de kooktijd voeg je je aardappeltjes toe. 10 minuutjes voor het einde van de kooktijd roer je alles door elkaar. Prik af en toe eens in de aardappels om te voelen of ze al gaar zijn.
Kruiden kan je doen met peper en zout, en een bundeltje tijm & larier. Vis dit laatste er wel uit voor het opdienen.

Als de tijd rijp is om aan tafel te gaan, vergeet dan zeker je pot mosterd niet. Hutsepot zonder mosterd is geen hutsepot!