Donut, de Hulphondpuppy

een zware training voor mij!

De voorbije sessies hebben we meer actieve commando’s geleerd met onze pups. Dingen als ‘up’ en ’spring’, ‘zoek-apporte’ of ’saute’. Ieder commando heeft zo zijn eigen manier om het aan te leren, en voor bijvoorbeeld ’saute’ is het een aanrader om het voor te doen. ‘Saute’ is over iets (een beek, een lage plantenrij, een boomstam) springen, en dus nu ben ik de laatste dagen zelf geregeld wel eens over iets over gesprongen. Gelukkig volgt Donut snel, en is het geen maat voor niets, al die inspanningen

Een avondwandeling houdt meestal in dat we richting park trekken. De eerste stop is op de hoek van de straat voor een ‘besoin’, die bijna op commando lukt. Daarna trekken we de parking over en gaan het park in. Tussen de ingang van het park en het uiteindelijke park zelf is een weg van 200m ongeveer. Hier laat ik Donut geregeld een ‘zit’, een hoge ‘knie’ of een ‘bonjour’ doen. Wanneer we het echte park in wandelen beginnen we aan wat nieuwere commando’s. De Fit-o-Meter is ideaal om het slalommen wat te oefenen, al snapt Donut het concept nog steeds niet. Ook voor een ‘up’ zijn de liggende boomstammen ideaal. De banken die we passeren zijn leuke dingen voor een ’spring’, al let ik goed op dat we niet elke bank gebruiken, en dat het ook niet telkens dezelfde bank is, zodat het geen gewoonte wordt voor haar.
Aan de vijver laat ik Donut meestal los. Het duurt dan ook niet lang voor ze ergens een stok vindt, waar ze fier mee rondloopt. Als ze de stok laat vallen is het de moment om een ‘zoek-apport’ te doen. 2-3 maal geef ik het commando, achteraf gooi ik de stok gewoon weg, na de les is het tijd voor speeltijd he
Tussen het einde van het park en de bewoonde wereld is nog een wegje langsheen een braakliggend veld. Een kleine beek vormt de scheiding tussen de twee. Donut meelokken voor een ’saute’ begint te lukken, al is madam soms lui, en loopt ze gewoon door de beek in plaats van er over te springen.
Het heen en weer springen, lopen in het park, slalommen en zo meer heeft z’n gevolgen… Na een wandeling kom ik meestal buiten adem thuis. En dat is dan de moment dat Donut me bekijkt met oogjes die vragen ‘en gaan we nu serieus wandelen baasje?’

read comments (4)

Vorige donderdag was het sessie, en toen ging het nog eens effe over assistentiehonden en discriminatie. We kregen van Petra een briefje met meertalige uitleg, de verwijzingen naar de wet, en de duidelijke vermelding dat het weigeren van een assitentiehond (in opleiding) onwettig EN strafbaar is.

Tot nu toe heb ik nog nooit last gehad van weigering, Donut kent mijn GB bijna van buiten, de slagersvrouw is dol op Donut (elke keer moet ik duidelijk zeggen dat ze geen snoepje of vleesje mag geven), enkel in de bibliotheek was het effe lastig, want de bibliothecaris had schrik dat Donut op haar boeken zou plassen.

Daar is verandering in gekomen gisteren… Onze eerste echt weigering. En wat voor eentje…. Donut ging mee naar de vernissage van een fototentoonstelling van een meisje dat ik ken (Vocho Verde, een aanrader!) die doorging in Autoworld. Bij het binnen komen in de inkomhal werd ik vrij snel en vrij agressief aangesproken door een oudere man, die me duidelijk wou maken dat honden niet welkom waren. Spijtig genoeg sprak hij een soort van frans, en deed dit uiterst snel, dus het duurde effe voor ik hem doorhad. Ik heb daarna geprobeerd hem duidelijk te maken wat Donut precies was, hoe het technisch en wettelijk in elkaar zat, maar hij had er geen oren naar. Zijn eigen honden mochten niet binnen, dus zeker geen vreemde. Meermaals probeerde ik hem de tekst die ik de vorige sessie heb gekregen te laten lezen, maar dat wou hij niet, het interesseerde hem niet. Ook de baas van het museum wou er niet van weten. Eerst wou die zelfs niet met ons babbelen, maar na een kwartiertje kwam hij er toch aan. Een vrij cru “Chien dehors” gevolgd door wat schelden deden mijn bloed koken, maar ik besefte goed genoeg dat ik mij moest rustig houden. Ik wou zeker niet voorhebben dat Hachiko, of Evy (de fotografe) hier later voor zouden opdraaien.
De baas van het museum stormde effe later terug weg, maar een dame bleef achter. Blijkbaar was dit de vrouw van Mijnheer De Baas, en zei zij me dat ik mij er niets van moest aantrekken, dat zij besliste dat Donut wel binnen mocht, en dat bij eventuele problemen ik haar maar moest contacteren.

Effe later volgde opnieuw wat gezever, en de belofte van de politie te bellen hoewel ikzelf dit eerder in het gesprek zelf ook al aangeboden.

Uiteindelijk hebben we alle foto’s gezien, hebben we een drankje gedronken op de receptie, en heeft Donut braaf al haar commando’s laten zien aan de aanwezigen, die allemaal de kant van Donut, mij en hachiko kozen. De conservator stond 2 meter verder zuur te kijken….

read comments (1)

Donut is een echte teef. Of liever, was een echte teef. Vorige week is ze een dagje bij Viviane geweest, de dierenarts van Hachiko. Donut is gesteriliseerd…

Sinds de sterilisatie is ze rustiger en aanhankelijker, maar volgens kenners zou dit eerder te maken hebben met het “lege” gevoel dat ze nu heeft dan met hormonale invloeden.
In alle geval, geen pups meer voor Donut.

read comments (3)

‘Deos, de prachtige rosse Goldie-reu die 2 weekjes op logement was bij mij heeft zich te pletter geamuseerd in de sneeuw. Getuige hiervan de volgende filmpjes:

read comments (0)

We hebben van pup gewisseld! Inderdaad, Donut zit nu bij Ann en Deos van Miranda is nu op logement bij mij… Het verschil is immens! Donut is donkerbruin, Deos is lichtbruin, Donut is een labrador, Deos is een Golden Retriever…

Maar vooral, Donut ken ik ondertussen, en Deos, tja, die is nieuw he. We hebben dus echt wel enkele dagen nodig gehad om aan elkaar te wennen. Er zijn zo kleine verschilletjes die het niet gemakkelijk hebben gemaakt. Donut gromt zachtjes als ze eten wil…. Deos doet dat blijkbaar als het tijd is voor een besoinke. Ook de verhouding met DesmoDue de poes is totaal anders. Donut vindt het leuk om de kat achterna te zitten, en krijgt dus geregeld enkele rake “toeken” op haar muil. Deos heeft 1 keer naar Desmo geblaft, en daar blijft het bij.

Vandaag was de eerste keer dat ik Deos genoeg vertrouwde om hem los te laten lopen op het grasveld in het park. Hoe een zot beestje het is, kan je hieronder zien:

Deos in het park from Ntone Vds on Vimeo.

read comments (2)

Op onze wandelingen komen we geregeld andere honden tegen. Ikzelf ben er hard van verschoten hoe gemakkelijk een hond sociaal contact maakt. Mensen die je anders zo voorbij loopt, spreken je aan, of als ikzelf iemand tegen kom met een hond is de drempel zeer klein om een babbeltje te beginnen.

Van onze vele ontmoetingen met andere honden is er nog maar 1 keer echt iets “mis gelopen”. Een blinde volwassen Labrador schrok van de energieke Donut die plots tegen de andere Lab opsprong. Donut kreeg een knauw en kroop kermend achter mij weg. Niet zo zeer van pijn, eerder van te verschieten.

Enkele keren had ikzelf wel schrik. Een Dogo Argentino is niet meteen een vriendelijke hond, maar blijkbaar is Donut zo cute dat zelfs het hart van zo’n beest een beetje smelt. Donut mocht in de oren bijten, met haar pootjes op zijn kop leunen en zo meer.
Ook een kruising tussen een Labrador en een American Stafford zag er geen lieverdje uit… De vormen van een Labrador, maar met een zware borstkas en een ongelooflijk dikke,  gespierde kop. Maar zo gevaarlijk als die eruit zag, zo een dikke lieverd was het binnenin. Speelse Donut  sprong al snel op tegen de dikke lieverd, die na een tijdje rustig ging liggen zodat Donut er bovenop kon gaan liggen en spelen.

Wat telkens wel opviel was hoe een dominante teef Donut wel niet is.

read comments (2)

Halverwege November, en nog eens tijd voor een ontworming. Om de juiste hoeveelheid ontwormingsmiddel te kennen moest Donut gewogen worden.

Niet bepaald handig om een puppy zo lang te laten stilstaan op een weegschaal, dus woog ik eerst mijzelf. 66kg, droog aan de haak. Daarna, met Donut in mijn armen zaten we net boven de 78kg. 12kg speelse puppy.

Voor de lol heb ik ook mijn kat eens gewogen. 7kg kat. Niet mis die kat van mij!

read comments (3)

Voorbije weekend vond in Kortrijk de Eurodogshow plaats. Traditiegetrouw houdt Hachiko daar meerdere demonstraties, en de D-klas mocht erbij zijn.

Donut betrad, samen met de andere pups, de grote ring, en deed dit uiterst rustig. Precies of ze voelde hoe belangrijk het daar wel niet was. De assistentiehonden die reeds aan het werk waren, namen plaats verspreid doorheen de ring. Het was de bedoeling dat ze mooi ter plekke bleven liggen, terwijl de D-klas pups doorheen de grote honden paradeerden en cute deden. Donut deed flink mee, tot ze Valéas in het oog kreeg. In plaats van langs Valéas heen te wandelen besprong ze Daphnés grote lieverd en beet speels in zijn oren. Valéas, fiere hulphond zoals we hem kennen, bleef rustig, en negeerde de speelse pup.

Tijdens de demo mochten de pups bepaalde commando’s al meedoen. De commando’s die ze al kennen zijn Zit, Bonjour, Aboie (al weigert Donut dat nog steeds te doen), Komier en Kalm. Om te tonen hoe goed de honden dingen kunnen oprapen, mochten de mensen muntstukjes in de ring gooien. Donut wou niet onderdoen, en toonde flink hoe ook zij dergelijke kleine dingen kan oprapen EN terug afgeven.

De demo werd geleid door Jelle. Ook een aantal B-honden en C-pups waren aanwezig.

Na de demo hielden we nog een kleine sessie, waarop we het nieuws kregen dat we na de volgende sessie een andere pup mee naar huis krijgen. Jaja, de eerste wissel komt er aan.

Enkele foto’s:

Daphné en Valéas tijdens de demo.

Dustin, een klasgenootje van Donut.

Donut op de schoot bij Jana.

read comments (2)

Mijn nonkel heeft een bloemisterij. Een van de bloemen die hij kweekt zijn bolchrystanten. Je kan je dus inbeelden dat de afgelopen dagen druk waren. Ik ben gaan helpen, en Donut is natuurlijk meegegaan, mijn nonkel heeft een Yorkshire genaamd Jef, en mijn tante, die ook kwam helpen, heeft een Jack Russel die Alaize heet.

Donut heeft dus 3 dagen geravot met deze 2 andere hondjes. Donut, nog steeds pup zijnde, torende al boven de 2 andere uit, maar het was duidelijk aan de slungelige poten en het speelse gedrag dat zij de jongste was.

Hierbij enkele foto’s van de voorbije dagen:

read comments (1)

Donut is ondertussen ongeveer een maand bij mij. De kleine meid is al flink uitgegroeid tot een fikse jongvolwassen pup.

Maar ik kreeg net enkele foto’s doorgestuurd van Donut als kleine pup. Geniet ervan!

read comments (0)