Urban Agriculture

In Detroit is het plan opgevat om de stad te doen heropleven, nadat de auto-industrie instortte. Detroit was Motorcity, met de hoogste productie van auto’s wereldwijd. Door de teloorgang van de autoindustrie kampt de stad met massa’s leegstand, een ongelooflijk hoge werkloosheidsgraad (The Detroit-Livonia-Dearborn area had an unemployment rate of 17.7% in October, the highest in a region of 1 million residents or more, according to the U.S. Bureau of Labor Statistics.) en de daaraan gekoppelde armoede.

Dankzij een aantal priveprojecten kunnen de lokale inwoners reeds genieten van verse groenten en fruit, maar nu hebben investeerders het idee opgevat om in de lege industriegebouwen, op de gigantische parkings rondom en op de vrije gronden fruit, groenten en energiegewassen te kweken.

Ik draag dergelijke projecten een zeer warm hart toe. En tegelijk denk ik… “zijn dergelijke projecten hier mogelijk?”
Is het mogelijk om in Brussel centrum groenten en fruit te kweken. Tijdens de oorlog had je de boerkozen die ondermeer het Warandepark omtoverden tot een gigantische groententuin. En de volkstuintjes van de “massardeboerkes” zorgden ook voor een (kleine) aanvoer van verse groenten.
Een park omvormen tot groententuin is geen oplossing, maar zijn er plekken in Brussel waar zo iets wel  kan?

De parkeerterreinen van de vroegere Renaultfabriek? Toegegeven, dat is geen Brussels grondgebied, maar daar kan de concrete keuze gemaakt worden tussen verder uitbouwen voor industrie, of een gecontroleerde omgeving creëren om fruit en groenten te kweken, en misschien zelfs vis (Tilapia bijvoorbeeld).
De ruimte rond nieuwe moderne industriegebouwen? In de omgeving van Evere zijn een heleboel nieuwe gebouwen opgetrokken voor moderne industrie (helpdesken, Microsoft, Sun etc etc). Rondom deze gebouwen zijn tuinen aangelegd, tuinen die natuurlijk moeten onderhouden worden, en op zich ook een soort van afval voortbrengen. Zou het een zinnige investering zijn van dergelijke bedrijven of de beheerders van de bedrijventerreinen om een of meerdere mensen in dienst te nemen die in deze tuinen ook instaan voor het kweken van groenten en fruit? Zo krijgen de werknemers gegarandeerd verse groenten op hun bord, en kan het afval dat voortgebracht wordt door deze tuinen gerecupereerd worden (compostering, takkenwallen etc)
Braakliggende gronden? In Brussel centrum wordt het nodige gedaan om geen grond onbenut te laten. Alles is volgebouwd, en wat te oud is, gaat tegen te vlakte om een nieuw gebouw op te trekken. Maar verder weg van het centrum, in Molenbeek, Anderlecht, Vorst, Laken en al de andere omliggende gemeenten, kom je geregeld braakgronden tegen. In welke maten kunnen dergelijke gronden gebruikt worden voor verbruiksgewassen te telen? Kan een ‘lease’ van enkele jaren, in afwachting van een nieuw gebouw? Kan een permanente omschakeling?

Ik vind dit een uitermate leuke denkoefening, en ben er van overtuigd dat we dergelijke ideeën niet mogen over het hoofd zien bij de verdere ontwikkeling van onze steden.

Inspiratie voor deze blogpost was volgend artikel in de LA-Times: Investors see farms as way to grow Detroit




Werktuigdagen Oudenaarde 2009

Het voorbije weekend vonden in Oudenaarde de Werktuigdagen plaats. We Internationale Werktuigendagen zijn een hoogfeest voor de Belgische land- & tuinbouw.

Je vindt de nodige foto’s op flickr!




CSA – Het Open Veld

Lekkere, verse en lokaal geteelde groenten zijn nog maar moeilijk te vinden. Wanneer je langs de winkelrekken loopt kom je heel de wereld tegen. Boontjes uit Kenia, uien uit Egypte, appels uit Argentinië, enz…

Het Open Veld wil een positief alternatief zijn voor een productiemethode die energieverslindend is en mens en milieu uitbuit.

Dat lees je wanneer je de website van Het Open Veld bekijkt. Het Open Veld is een door de gemeenschap gesteunde boerderij (CSA – Community Supported Agriculture). Door de gemeenschap gesteund wil niet zeggen dat ze leeft van subsidies. De gemeenschap zijn de buren, geïnteresseerden, mensen die verse groentjes en fruit willen, en daarom lid worden van deze “gemeenschap”.
Het Open Veld is 1 van de eerste 2 CSA-boerderijen in België. De boer, Tom Troonbeeckx, zorgt voor de grondbewerking, het zaaien en de gewasverzorging. Dit allemaal op een biologische manier. De oogst gebeurd door de leden van de gemeenschap.
Er worden een 70 tal soorten groenten gezaaid en geplant, en tevens is er een grote boomgaard met zoete kersen.

Het Open Veld is te vinden in Heverlee. De andere CSA-boerderij is in Gent, het Wijveld.

Online vind je meer info op de site van Het Open Veld (http://www.hetopenveld.be/)
De inspiratie voor deze blogpost komt uit een artikel dat ik op DSO heb gelezen (Pluk zelf je groenten bij de boer)




Ja Mimi, patatjes….

Patatjes dus!
Mijn grootouders planten elk jaar een vrij groot stuk aardappelen, genoeg om de familie te voeden, en als ze dan toch bezig zijn, om direct ook de hele straat de voorzien.

In het voorjaar heb ik dus samen met mijn grootvader en nonkel al die patatjes geplant. Gelukkig gebeurt dat tegenwoordig machinaal. Vroeger was het zo dat mijn grootvader en de nonkels putjes groeven van paar cm diep, en dat de kleinkinderen met een klein emmertje de plantaardappeltjes handmatig in die putjes legden.

Doorheen het groeiseizoen verzorgt mijn nonkel dan het groeiende en bloeiende gewas. Dit jaar was een zeer slecht jaar voor “de plaag“. Schommelende temperaturen, vochtig weer, gewas dat moeilijk opdroogt etc zijn zaken die Phytophtora infestans sterk in de hand werken.

Begin september worden de aardappelplanten dan doodgespoten. De bovengrondse delen sterven dan af (blad en stengels). De aardappels die onder de grond groeien rijpen af, zodat ze lang kunnen bewaren.
Wanneer het loof voldoende is afgestorven, gaan we rooien. Vroeger was dit een familietraditie, de nonkels en tantes die op hun knie?ɬ´n de uitgereden patatjes oprapen in manden, en dan overgieten in jute zakken. Deze zakken werden dan op de kar geladen om thuis in de opslagplaats uitgegoten te worden op een grote hoop.
Dit jaar hebben mijn nonkel en grootvader, samen met 2 andere nonkels, een tante en ikzelf alle patatjes opgeraapt. En het was eigenlijk vrij snel gefixt. Anderhalve dag op de knieen rondkruipen, zakken van 30kg patatjes opheffen, op de kar zetten, uitgieten. Het laat je niet koud hoor.

Dit jaar zijn er allemaal aardappels van de vari?ɬ´teit “Charlotte” aangeplant. Dit zijn vastkokend aardappels, lekker van smaak. Minder geschikt voor puree van de maken, maar goed voor gewoon gekookt, of frietjes van te maken.

En als we patatjes uitrijden, dan krijg je dergelijke beelden…
Patatjes uitrijden.
De patatjes uitrijden.
De uitgereden patatjes oprapen.
De gevulde zakken opladen.
’s Middags aan tafel.

EDIT : Op aanraden van Tom de foto die hier origineel stond vervangen, het contrast gepusht, het zwart gepusht, en samen met paar andere op flickr gegooid. De links hierboven zijn ze ;-)




Youtubing!

K heb paar filmkes op Youtube gezet die k vroeger gemaakt heb. (as in 2004-2005 ongeveer.)
Allen gefilmd met een crappy FinePix S5000 fotocamera, ge-edit in Adobe Premiere etc.
K vind ze nog altijd leuk om te zien.
Maar het kriebelt echt om mij een digitale cam te kopen. K volg dan ook op de voet te avonturen van Pietel en Michel




Zoek

Over Ntone

Flickr

www.flickr.com
Foto's op Flickr vanntone.be.

Tags