Omdat ik toch een aantal zeer goeie reacties heb gekregen ivm deze blogpost, rijpte het idee van jullie een handje te helpen.

Om op je terras zelf verse patatjes te kweken heb je 2 of 3 plantaardappeltjes nodig. Het is te zot om daarvoor naar een tuincentrum te gaan, waar ze die dingen per kilogram verkopen. Daarom start ik een actie!

Heb je interesse om zelf te kweken, laat me dit weten. Ik ga pootaardappeltjes inkopen, en dan verdeel ik die onder de mensen die ze willen. Per 2 potertjes betaal je 20 eurocent. Ik kan deze meebrengen naar de volgende BGGD (nr 11 is dat) of ik stuur ze op in een postpakje (dan betaal je ook de verzendingskosten…) Je krijgt niet alleen de plantaardappeltjes, maar ook een handleiding om tot een goed resultaat te komen!

Wil je pootaardappeltjes bestellen, zet het hieronder in de comments.

’s Middags aan tafel., originally uploaded by ntone.be.

En ’s middags met iedereen aan tafel. Goed eten, om in de namiddag nog is door te bijten tot alles opgeraapt is.

Aanvulling op Patatjes-post

Opladen, originally uploaded by ntone.be.

Nadat de aardappels in zakken zijn gedaan, moeten ze opgeladen worden op de kar.
Aanvulling op de Patatjes-post.

Oprapen, originally uploaded by ntone.be.

Mijn grootvader, mijn nonkel en de mama de patatjes aan het oprapen. Deze worden in manden gedaan, om daarna in zakken uitgegoten te worden.

Aanvulling op de Patatjes-post

Uitrijden , originally uploaded by ntone.be.

Nonkel Willy op de tractor.
De tractor in kwestie is een oude David Brown 885 van 1976.
De kuil wordt losgeschud op 2 trillende schudders met spijlenwerk. De losse grond valt erdoor, de patatjes blijven bovenop liggen.
Aanvulling op de Patatjes-post

Uitrijden, originally uploaded by ntone.be.

Eens het “Blog This” knopje testen op Flickr.

Nonkel Willy op de tractor, andere nonkel die waarschijnlijk een lege zak ging halen.
Aanvulling op de Patatjes-post

Patatjes dus!
Mijn grootouders planten elk jaar een vrij groot stuk aardappelen, genoeg om de familie te voeden, en als ze dan toch bezig zijn, om direct ook de hele straat de voorzien.

In het voorjaar heb ik dus samen met mijn grootvader en nonkel al die patatjes geplant. Gelukkig gebeurt dat tegenwoordig machinaal. Vroeger was het zo dat mijn grootvader en de nonkels putjes groeven van paar cm diep, en dat de kleinkinderen met een klein emmertje de plantaardappeltjes handmatig in die putjes legden.

Doorheen het groeiseizoen verzorgt mijn nonkel dan het groeiende en bloeiende gewas. Dit jaar was een zeer slecht jaar voor “de plaag“. Schommelende temperaturen, vochtig weer, gewas dat moeilijk opdroogt etc zijn zaken die Phytophtora infestans sterk in de hand werken.

Begin september worden de aardappelplanten dan doodgespoten. De bovengrondse delen sterven dan af (blad en stengels). De aardappels die onder de grond groeien rijpen af, zodat ze lang kunnen bewaren.
Wanneer het loof voldoende is afgestorven, gaan we rooien. Vroeger was dit een familietraditie, de nonkels en tantes die op hun knie?ɬ´n de uitgereden patatjes oprapen in manden, en dan overgieten in jute zakken. Deze zakken werden dan op de kar geladen om thuis in de opslagplaats uitgegoten te worden op een grote hoop.
Dit jaar hebben mijn nonkel en grootvader, samen met 2 andere nonkels, een tante en ikzelf alle patatjes opgeraapt. En het was eigenlijk vrij snel gefixt. Anderhalve dag op de knieen rondkruipen, zakken van 30kg patatjes opheffen, op de kar zetten, uitgieten. Het laat je niet koud hoor.

Dit jaar zijn er allemaal aardappels van de vari?ɬ´teit “Charlotte” aangeplant. Dit zijn vastkokend aardappels, lekker van smaak. Minder geschikt voor puree van de maken, maar goed voor gewoon gekookt, of frietjes van te maken.

En als we patatjes uitrijden, dan krijg je dergelijke beelden…
Patatjes uitrijden.
De patatjes uitrijden.
De uitgereden patatjes oprapen.
De gevulde zakken opladen.
’s Middags aan tafel.

EDIT : Op aanraden van Tom de foto die hier origineel stond vervangen, het contrast gepusht, het zwart gepusht, en samen met paar andere op flickr gegooid. De links hierboven zijn ze